Τις περισσότερες φορές, τα εξανθήματα αντιμετωπίζονται σε ανοιχτές περιοχές του σώματος: στα χέρια, τα πόδια, το κεφάλι και το πρόσωπο. Οι λεγόμενες «πλάκες αναμονής», που συνήθως βρίσκονται στους αγκώνες στην πίσω περιοχή, είναι κάπως λιγότερο ενδιαφέρουσες. Κατά κανόνα, αυτές οι πλάκες παραμένουν στην ενδιάμεση περίοδο και προκαλούν σημαντικά λιγότερο άγχος στους ιδιοκτήτες.
Ο πλήρης καθαρισμός του δέρματος συνήθως υποδηλώνει σταθερή ύφεση. Μερικές φορές συμβαίνει όταν αλλάζει το κλίμα: τα κλίματα του ήλιου και της θάλασσας συχνά θεραπεύουν πλήρως όλες τις δερματικές εκδηλώσεις της ψωρίασης. Η ερώτηση "Είναι δυνατόν να θεραπεύσουμε την ψωρίαση για πάντα;" Παρεμπιπτόντως, η απάντηση δεν μπορεί να είναι θετική: στην καλύτερη περίπτωση, μπορούμε να μιλάμε για μακροπρόθεσμη, σταθερή ύφεση. Αλλά αν αλλάξει ο τρόπος ζωής σας, κάνετε κατάχρηση αλκοόλ ή αντιμετωπίζετε άγχος, η ψωρίαση μπορεί να επανεμφανιστεί πολύ γρήγορα. Ωστόσο, η ψωρίαση δεν είναι επικίνδυνη μόνο λόγω των δερματικών της συμπτωμάτων: η ψωρίαση επηρεάζει επίσης τις αρθρώσεις, τα νύχια και τις μεταβολικές διαταραχές.
Βασικές μέθοδοι αντιμετώπισης της ψωρίασης.
Η πιο σημαντική μέθοδος είναι η φωτοθεραπεία, δηλαδή η ακτινοβολία με φως συγκεκριμένων μηκών κύματος. Η φωτοθεραπεία είναι μια σύγχρονη αποτελεσματική μέθοδος γιατί δεν περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, παρενέργειες και δεν απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη. Η φωτοθεραπεία είναι ελαφρώς διαφορετική από τη θεραπεία με PUVA. Στην τελευταία περίπτωση, ένα ειδικό φωτοευαισθητοποιητικό φάρμακο λαμβάνεται από το στόμα. Αυτό επιτρέπει στο δέρμα να δέχεται υψηλές δόσεις υπεριώδους ακτινοβολίας. Εάν ο ασθενής πάσχει από χρόνια ηπατική ή νεφρική νόσο, μια τέτοια θεραπεία αντενδείκνυται. Φυσικά, η φωτοθεραπεία μπορεί επίσης να αντενδείκνυται - για παράδειγμα σε εγκυμοσύνη και κακοήθη νεοπλάσματα. Αλλά συνήθως, η φωτοθεραπεία στενής ζώνης είναι εξαιρετικά αποτελεσματική επειδή:
- Η ακτινοβολία δεν διεισδύει βαθιά στον ιστό και επηρεάζει μόνο το εξωτερικό στρώμα (επιδερμίδα).
- Η φωτοθεραπεία καταπολεμά ειδικά τις πλάκες, όπως: Β. Ψωρίαση στο τριχωτό της κεφαλής χωρίς να εκτίθεται ολόκληρο το άτομο σε ακτινοβολία.
Διατροφή για ψωρίαση
Χωρίς σωστή διατροφή και τήρηση κατάλληλης δίαιτας, η θεραπεία της ψωρίασης είναι αδύνατη. Οι βασικές αρχές της δίαιτας είναι οι εξής:
- πλήρης αποχή από το αλκοόλ και τα οινοπνευματώδη ποτά.
- Εξαίρεση «ανθρακούχων» ποτών – κόλα.
- Αποκλεισμός και περιορισμός των κόκκινων φρούτων και λαχανικών – ντομάτες, πιπεριές, φράουλες.
- Εξαίρεση προϊόντων με υψηλή περιεκτικότητα σε «χημικά»: χρωστικές ουσίες, συντηρητικά και διάφορα αρώματα.
- Μην καταναλώνετε εσπεριδοειδή, σοκολάτα, καφέ και ζεστά και πικάντικα τρόφιμα.
Πώς να αντιμετωπίσετε την ψωρίαση με λαϊκές θεραπείες
Μία από τις πιο γνωστές θεραπείες για τη θεραπεία της ψωρίασης είναι η μαγειρική σόδα. Η μαγειρική σόδα είναι γνωστό ότι μπορεί να καθαρίσει το περιβάλλον, σε αντίθεση με το χυμό λεμονιού και το ξύδι που είναι όξινα. Ωστόσο, μία από τις αιτίες της ψωρίασης είναι η χρόνια οξείδωση του εσωτερικού περιβάλλοντος του σώματος ή η ανάπτυξη κατάστασης μεταβολικής οξέωσης. Ως εκ τούτου, το διττανθρακικό νάτριο (ή η μαγειρική σόδα) χρησιμοποιείται συχνά για διάφορα λουτρά, λοσιόν και κομπρέσες. Η σόδα μπορεί επίσης να προστεθεί στην αλοιφή ή να ληφθεί από το στόμα. Σε καμία περίπτωση η σόδα δεν πρέπει να είναι στάχτη ή τεχνική σόδα. Το μπέικιν πάουντερ έχει τις ακόλουθες ιδιότητες:
- μπορεί να μαλακώσει περιοχές με εξάνθημα και δερματικές πλάκες.
- καταπραΰνει, μειώνει τις εκδηλώσεις φλεγμονής, μειώνει τη φωτεινότητα του χρώματος της πλάκας.
- μπορεί να ανακουφίσει τον κνησμό του δέρματος, καταπραΰνει.
- είναι σε θέση να αποκαταστήσει τη ροή της λέμφου μέσω των τριχοειδών αγγείων, καθώς και τη ροή του αίματος στο στρώμα μικροκυκλοφορίας των τριχοειδών αγγείων του αίματος της επιδερμίδας.
- Το διττανθρακικό νάτριο μπορεί να ανακουφίσει την «οξίνιση» της επιδερμίδας και να προωθήσει την απέκκριση των ενδοτοξινών.
Οι μέθοδοι θεραπείας για την ψωρίαση ποικίλλουν. Οι κύριοι μη ορμονικοί παράγοντες είναι: Παρασκευάσματα που περιέχουν σαλικυλικό οξύ - ένα ισχυρό κερατολυτικό. Η αλοιφή με σαλικυλικό ή ψευδάργυρο βοηθά:
- Καλή απολέπιση και απαλότητα των κεράτινων φολίδων.
- Μειώνει τη φλεγμονή, έχει αντισηπτική δράση.
Παρασκευάσματα που περιέχουν ψευδάργυρο, πιο συγκεκριμένα οξείδιο του ψευδαργύρου. Αυτές οι αλοιφές καταπραΰνουν το δέρμα, έχουν αντισηπτική, ξηραντική και στυπτική δράση, μπορούν να ανακουφίσουν τη φλεγμονή και ταυτόχρονα να δημιουργήσουν ένα προστατευτικό φράγμα. Είναι σημαντικό η αλοιφή ψευδαργύρου να είναι πολύ φθηνή.
Η επόμενη αποδεδειγμένη μη ιατρική λαϊκή θεραπεία για τη θεραπεία της ψωρίασης είναι η σημύδα και η λιθανθρακόπισσα. Πολλοί δεν αντέχουν τη μυρωδιά της, αλλά το θεραπευτικό αποτέλεσμα της τοπικής εφαρμογής πίσσας είναι πολύ μεγάλο. Η πίσσα περιέχεται σε διάφορες αλοιφές και φαρμακευτικά σαμπουάν. Η επίδραση της πίσσας είναι αντίθετη από αυτή του ψευδαργύρου - μπορεί να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό, να αυξήσει την κυκλοφορία του αίματος στις πληγείσες περιοχές και επίσης να διεγείρει την αναγέννηση του δέρματος.
Η θεραπεία της ψωρίασης είναι ατελής χωρίς τη χρήση βιταμινών κρέμες και αλοιφές, που περιέχουν κυρίως βιταμίνη D, ή απλώς μια αλοιφή με βιταμίνη D. Η βιταμίνη βοηθά στην καταστολή της υπερβολικής ανάπτυξης ή πολλαπλασιασμού των κερατινοκυττάρων, μειώνοντας έτσι τον όγκο και την ένταση των δερματικών εξανθημάτων και απολέπισης.
Τα παρασκευάσματα πετρελαίου χρησιμοποιούνται επίσης συχνά στην τοπική θεραπεία της ψωρίασης. Τα παρασκευάσματα που περιέχουν καθαρό στερεό έλαιο έχουν καλό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το Solidol είναι σε θέση να εξομαλύνει ζωτικές διεργασίες στα κύτταρα των βαθιών στρωμάτων του δέρματος - της βασικής μεμβράνης της επιδερμίδας.
Ωστόσο, δεν είναι τόσο σημαντικό όσο η θεραπεία της ψωρίασης όσο είναι σημαντικό να λαμβάνονται έγκαιρα προφυλάξεις. Τα παρασκευάσματα πίσσας και λίπους μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες, επομένως η εφαρμογή του δέρματος ή η δερματική εξέταση είναι απαραίτητη πρώτα. Εάν χρησιμοποιείτε εσωτερικά μαγειρική σόδα, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για ασθενείς που πάσχουν από διάφορες χρόνιες γαστρίτιδα, παθήσεις του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου.